τιτλοςενότητας
Ο Ν.Γεωργιάδης στο βιβλίο του Κώστας Παπαδόπουλος : Ο Παγκανίνι του Μπουζουκιου Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή ,2007 σελ 42-43 αφηγείται: «Εδώ έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για τον Ρουμελιώτη. Ο τραγουδιστής αυτός ήταν μια ανακάλυψη του σπουδαίου Σμυρνιού συνθέτη και μαέστρου Παναγιώτη Τούντα, όπως ήταν επίσης ο Στελλάκης Περπινιάδης, ο Κώστας Ρούκουνας, ο Βαγγέλης Σωφρονίου, η Ρόζα Εσκενάζυ, η Ρίτα Αμπατζή και άλλοι πολλοί. Πρωτοεμφανίστηκε στα 1938, στο τραγούδι του Τούντα «Πλακιώτισσα», με δεύτερη φωνή τον Στελλάκη. Μετά την Κατοχή, από το 1952 μέχρι το I960, συνεργάστηκε στενά, με τον Γιώργο Μητσάκη, και κάποια τραγούδια τους γίνανε επιτυχίες. Για παράδειγμα, «Ο Δημητράκης» (1952), «Όπου Γιώργος και μάλαμα» (1956), «Στη μαγεμένη Αραπιά» (1959)... Δυστυχώς, οι βιογραφικές λεπτομέρειες του Δημήτρη Ρουμελιώτη μας είναι άγνωστες.»

Ο αμέσως επόμενος δίσκος είναι του Τσιτσάνη (AO-2523) «ΔΕΝ ΤΟ ΠΑ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ», «ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ» το 1938 επίσης , όπου τραγουδά μόνος του. Ο Δημήτρης Ρουμελιώτης ηχογράφησε ακόμα τον «ΘΕΡΜΑΣΤΗ» του Δραγάτση, το «ΜΕΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ ΤΑ ΒΟΥΝΑ» του Παγιουμτζή, το «ΚΕΝΤΗΣΤΡΑ ΞΕΜΥΑΛΙΣΤΡΑ» του Μπαγιαντέρα, συνολικά 7 προπολεμικά τραγούδια.

*Σημ. συγγραφέα: Σύμφωνα με μαρτυρίες από συγγενικό πρόσωπο του Δημ Ρουμελιώτη, ανιψιό του για την ακρίβεια, αλλά και αδυναμίας λήψης ακριβών πληροφοριών από τον ίδιο τον τραγουδιστή προκύπτει η εξής πληροφορία: την περίοδο 1938-1940 όπου υπάρχουν 7 τραγούδια με το όνομα Δημήτρης Ρουμελιώτης, φαίνεται να τα έχει ηχογραφήσει ο πρώτο-ξάδερφος του εν λόγω τραγουδιστή, συνονόματος Δημ. Ρουμελιώτης. Αναφέρεται οτι ο ξάδελφος του πέθανε μάλλον από φυματίωση μέσα στην κατοχή και δεν ξαναεμφανίστηκε στην δισκογραφία. Εξάλλου μια προσεκτική ακρόαση των τραγουδιών αυτών μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα οτι οι 2 φωνές ΔΕΝ μοιάζουν και δεν μπορούν να αποδοθούν απλά στο νεαρό της ηλικίας του 17χρονου τότε Δημ.Ρουμελιώτη. Πιθανότατα τα 7 προπολεμικά τραγούδια να ανήκουν στον ξάδελφο Δημ.Ρουμελιώτη.

Για την μεταπολεμική του πορεία στο τραγούδι ο ίδιος αφηγείται:

Ρουμελιωτης   Όταν έγινε η απελευθέρωση από τους Γερμανούς, άνοιξε και το εργοστάσιο γραμμοφώνων δίσκων. Φύγαμε για την Αθήνα.. Εκεί το 1948 γραμμοφώνησα τον 1ο μου δίσκο την «Κόρη παραχαϊδεμένη» και το «Ραντεβουδάκι». Τα τραγούδησε η Στέλλα Χασκίλ και τα παίζει ο Τσιτσάνης στην εταιρία ODEON-PARLOPHONE. Το 1951 πήγα στην COLUMBIA τραγουδιστής. Το πρώτο τραγούδι που είπα ήταν «Το κορίτσι μου γιορτάζει» εν παρενθέση «η κούρσα». Ακολούθησαν «Έδιωξες τον Δημητράκη» , «Μαγεμένη Αραπια» , «Όπου Γιώργος και μάλαμα» του Μητσάκη και συνεργάστηκα με όλους τους συνθέτες και δούλεψα με Μητσάκη, Κλουβάτο, Μάρκο Βαμβακάρη, Στέλιο Καζαντζίδη, Μπακάλη με όλους τους καλλιτέχνες της εποχής και τραγουδίστριες που σε δίσκους με συνόδεψαν και τις συνόδεψα. Με την Μπέλλου και την Χρυσάφη δούλεψα πάρα πολύ σε κέντρα όχι όμως σε δίσκους, γιατί εγώ ήμουν στην COLUMBIA και αυτές στην ODEON.




Ο Γιώργος Μητσάκης στην αυτοβιογραφία του (Γιώργος Μητσάκης. Αυτοβιογραφία. Εκδώσεις Εικοστού πρώτου 1995. Σελ 74-76) αναφέρει για τον Δ.Ρουμελιώτη:
«Τη Γκρέυ μου την έφερε ο Ρουμελιώτης, που είχε φέρει και τον Καζαντζίδη. Της έδωσα το «Το δικό σου το μαράζι θα με φάει».
Μόλις πήγαμε στην Columbia, μου λέει ο Λαμπρόπουλος: Γιώργο πες κι εσύ ένα τραγούδι από πίσω από το δίσκο να βοηθήσουμε την Καίτη, να πουλήσουμε. Κάθησα κι έγραψα το «Όπως μ' έχεις κάνει πτώμα, θα με φάει το μαύρο χώμα». Στην ηχογράφηση μου κάνουν κάτι φωνές η Νίνου κι ο Τατασόπουλος.
Δεν είχε τύχη αυτό το τραγούδι, γιατί το «Μαράζι» τράβηξε πολύ. Έγινε μεγάλη επιτυχία. Εν τω μεταξύ στον Καζαντζίδη είχα δώσει και άλλο τραγούδι, το «θλιμμένο δειλινό». Αυτό έγινε το '52. Σιγά-σιγά είχε αρχίσει ν' ανεβαίνει και κάπου τον έχασα τον Καζαντζίδη. Μου λέει ο Ρουμελιώτης: «Ρε συ, αυτός τα έχει φτιάξει με τη Γκρέυ και δουλεύουνε στου Ξυπολητάκου».


σελίδα 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |