τιτλοςενότητας
Σαν χαρακτήρας, από ό,τι θυμάμαι... Πώς να σας πω? Δηλαδή είχα την αίσθηση, έτσι όπως μιλούσαμε, σαν να ήθελε να με προστατέψει. Ότι μπορεί να έχουμε διαφορά ηλικίας αλλά έχεις δίπλα σου ένα συνάδελφο και ένα φίλο. Του άρεσε ο τρόπος που έπαιζα. Και μένα μου άρεσε που έπαιζα και τραγουδούσε. Αυτά ήτανε τα συναισθήματα. Αυτά που θυμάμαι.
Ν.Γεωργιάδης: Είναι όμως σημαντικά αυτά που λες, γιατί ξέρουμε ότι ο Ρουμελιώτης βοήθησε και τον Καζαντζίδη ακόμα. Υποχώρησε σε κάποια τραγούδια που θα έλεγε, και τα είπε ο Καζαντζίδης.
Κ.Παπαδόπουλος: Αυτοί οι άνθρωποι κατά κάποιο τρόπο μου δώσανε μια αρχική ώθηση. Δε με απογοητεύσανε... Η στάση του εν τω μεταξύ στο μαγαζί ήτανε πάρα πολύ σοβαρή. Ήταν ένας άντρας σοβαρός. Είχε ένα πρόβλημα βέβαια - ήτανε άσχημα κουτσός. Μεγάλο πρόβλημα. Ήτανε σαν να έσκυβε και τραβούσε το πόδι του πίσω, ήτανε άσχημη εικόνα, πολύ άσχημη. Βέβαια αυτό δεν είχε καμία σχέση ούτε με το χαρακτήρα του, είχε και χιούμορ και νευρικός ήτανε, αλλά και καλός άνθρωπος ήτανε. Ήταν ένα μίγμα πολύ καλό.»

Ο Παπαϊωάννου ήταν απ' τους τελευταίους συνθέτες που ήταν «άρχοντες» της δουλιάς τους, είτε στο λαϊκό πάλκο είτε στη δισκογραφία. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Το 1952 ετοιμάζεται να ηχογραφήσει ένα τραγούδι του (το «Δε θέλω το κακό σου») με τη φωνή του Δημήτρη Ρουμελιώτη. Κάποιοι λαϊκοί μουσικοί τού προτείνουν να χρησιμοποιήσει τον Στέλιο Καζαντζίδη, για να τον βοηθήσει να γίνει γνωστός. Ο Παπαϊωάννου δέχεται, αλλά η εταιρία διαφωνεί, αφού ο Καζαντζίδης έχει ηχογραφήσει λίγους μήνες πριν το πρώτο του τραγούδι («Για μπάνιο πάω», του Απόστολου Καλδάρα) που πέρασε απαρατήρητο. Ετσι η εταιρία τού έχει «κλείσει την πόρτα», θεωρώντας ότι δεν έχει αξιόλογη φωνή. Μάλιστα, ο διευθυντής της Columbia, ο Νίκανδρος Μηλιόπουλος, φέρεται να είπε: «Αυτός δεν κάνει ούτε για να βελάζει» (!!!). Η αντίδραση του Παπαϊωάννου ήταν:«Για τα δικά μου τραγούδια αποφασίζω εγώ. Δε σας κάνει αυτός, δε σας κάνω κι εγώ». Μπροστά σε αυτή την απειλή, η εταιρία υποχώρησε και ο Καζαντζίδης έκανε την πρώτη του επιτυχία, ξεκινώντας τη γνωστή πορεία του στο λαϊκό τραγούδι. Από τα παραπάνω φαίνεται ότι ο Ρουμελιώτης βοήθησε στο ξεκίνημα τους άλλους καλλιτέχνες όπως την Καίτη Γκρέϋ , την Γιώτα Λύδια, τον Στέλιο Καζαντζίδη , στους οποίους είτε παραχώρησε την θέση του ή έκανε δεύτερη φωνή σε δίσκους τους.

Οι συνεργασίες συνεχίζονται και με άλλες άγνωστες τότε τραγουδίστριες όπως την Ρίτσα Δημητριάδου (Ρια Κούρτη) που πρίν δημιουργήσει το γνωστό ντουέτο της με τον Πάνο Γαβαλα πρωτοτραγούδησε με τον Δ.Ρουμελιώτη: «Η φωνή μου ακούστηκε για πρώτη φορά σε δίσκο στα τέλη του 1958 Έκανα σεγόντο στον Γρηγόρη Μπιθικώτση στο τραγούδι «Το στενό δρομάκι». Ακολούθησαν άλλες δύο ηχογραφήσεις στην «Columbia» πρίμο-σεγόντο στην σύνθεση του Θόδωρου Δερβενιώτη, «Αντίο, μάνα μου γλυκιά» με τον Δημήτρη Ρουμελιώτη, και ένα ωραίο λαϊκό τραγούδι του Τσιτσάνη με τον Μανώλη Καναρίδη, το «Χωρίσαμε απόβραδο και ήταν Σαββατόβραδο».»
Και αργότερα με την Ρία Νόρμα: «Το φθινόπωρο του 1961 ήρθε στην Θεσσαλονίκη ένας γνωστός (τότε) λαϊκός δημιουργός, ο Δημήτρης Ρουμελιώτης. Του άρεσε πολύ η φωνή μου και μου πρότεινε συνεργασία. Δέχτηκα και κατέβηκα στην Αθήνα. Τραγουδούσα σόλο. Όταν με άκουσε ο ιδιοκτήτης του κέντρου «Κεφάλας», Νικολάου, υπέγραψα συμβόλαιο και πήγα στο μαγαζί του. Εκεί γνώρισα τον Βαγγέλη Περπινιάδη.»
Την περίοδο 1961-1968 ο Ρουμελιώτης δεν έχει μεγάλη δισκογραφική δουλειά , καμιά 15αρια μόνο δίσκους 45 στρ, ενώ συνεχίζει να δουλεύει σε κέντρα στην Θεσσαλονίκη κυρίως.

Μετά το 1968 αποφασίζει να φύγει για την Αμερική. Ο ίδιος λέει για τότε:


   Το 1968 ήρθα εδώ στον Καναδά για 3 μήνες. Έκανα 3 χρόνια στο ίδιο μαγαζί. Έφερα την γυναίκα και την κόρη μου. Την πάντρεψα , έγινα και παππούς με 3 εγγόνια -Δόξα το Θεό , είμαι πολύ καλά, έχω αποκτήσει και έναν πολύ καλό φίλο τον Γιώργο Καλιβρουση, που δεν με ξεχνάει ποτέ. Έχει ένα πρόγραμμα στον Σταθμό CFMB. Συνεργάζεται με τον Μιχάλη Ντελίδη, και η εκπομπή του είναι «Δίσκος είναι και γυρίζει»





Ο Δημήτρης Ρουμελιώτης δούλεψε για χρόνια στον Καναδά σε κέντρα. Σήμερα ζει στο Μόντρεαλ στον Καναδά. Άφησε όμως πίσω του ένα σπουδαίο καλλιτεχνικό έργο με τραγούδια αληθινά , αγαπημένα , ...Λαϊκά.
Ας τον θυμόμαστε.

σελίδα 1 | 2 | 3 | 4 | 5